ครั้งหนึ่งของชีวิต...ขอรักเธอ
ความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ในวงการแพทย์ เกิดขึ้นในปี 1952
แพทย์สามารถรักษาโรค ที่ก่อนหน้านี้ไม่มีทางรักษาได้
ปี 1967 อายุขัยเฉลี่ยของคนเกิน 100 ปี
ฉันชื่อแคธี่เอช
อายุ 28 ปี
ฉันเป็นผู้ดูแลมานานเก้าปี
และฉันก็ทำหน้าที่ได้ดีไม่มีบกพร่อง
คนไข้ของฉันเข้มแข็งกว่าที่ฉันคิดเสมอ
และน้อยคนนักที่จะขวัญหนีดีฝ่อ
ถึงแม้ว่าเวลาแห่งการบริจาค ของพวกเขาจะคืบใกล้เข้ามาแล้วก็ตาม
ฉันไม่ได้ยกยอว่าตัวเองเก่ง
แต่ฉันรู้สึกภาคภูมิใจอย่างมาก ในสิ่งที่พวกเราทำ
ผู้ดูแลและผู้อุทิศตน ได้ให้อะไรกับโลกนี้ไว้มากมาย
ถึงยังไงก็ตาม เราไม่ใช่เครื่องจักร
ท้ายสุดแล้ว ก็อดเหนื่อยหน่ายอ่อนล้าไม่ได้
เพราะเหตุนี้ฉันถึงไม่ใช้เวลาส่วนใหญ่คิดถึงอนาคต
แต่มองย้อนกลับไป
สมัยอยู่ที่เดอะ คอทเทจส์และเฮลแชม
ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเราที่นั่น
ตัวฉัน
ทอมมี่
และรูธ
เฮลแชม ปี 1978
เมื่อพวกเราแยกย้ายกันไปไกลห่าง
พวกเราทุกคนที่ร้องเพลงในวันนี้
เมื่อมองย้อนกลับไปแล้วเผลอไผลลืมมัน
เราในครั้งนั้นเรียนและเล่นเช่นใด
โอ้ วันเวลาดีๆ เหล่านั้นนำมนต์ขลังมาจากแดนไกล
วันที่เต็มตื้นไอแดดอุ่น กรุ่นกลิ่นฝน
ที่แสนรื่นรมย์ ยามเราบากบั่นและหายใจหอบแรง
เสียงกังวาลก้องจากดินแดนแห่งจินตนา ขอเฮลแชมของข้า จงยั่งยืน
- อรุณสวัสดิ์นักเรียนทุกคน - อรุณสวัสดิ์คุณครูเอมิลี่
มีคนแจ้งให้ครูทราบว่า พบซากบุหรี่ที่สูบแล้วสามมวน
ถูกซ่อนไว้หลังกระถางในสวนดอกไม้
ครูรู้ว่านักเรียนเคยเห็น
ผู้ดูแลและพนักงานส่งของบางคนสูบบุหรี่
แต่ครูต้องขอย้ำอีกครั้งว่า มันจะแย่ยิ่งกว่าแย่
กว่าใครๆ ทั้งหมดสำหรับนักเรียน ของเฮลแชมที่ริจะสูบบุหรี่
นักเรียนเฮลแชมทุกคนเป็นคนพิเศษ
ดูแลรักษาตัวเองอย่างดี มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง
คือสิ่งสำคัญยิ่งยวด
นักเรียนทุกคนเข้าใจแจ่มแจ้งใช่ไหม
เข้าใจค่ะ คุณครูเอมิลี่
สักวันหนึ่ง ฉันจะมีม้าห้าตัว
ฉันไม่รู้หรอกว่าจะตั้งชื่อพวกมันว่าอะไร รู้แต่ว่าฉันอยากมีม้าห้าตัว
ม้าตัวที่เก่งที่สุดจะให้ชื่อว่าธันเดอร์
มันจะเป็นม้าพยศ เธอก็เลยขี่มันไม่ได้
เธอขี่
เจ้าแบรมเบลได้นะ
ขอแค่อย่าใช้แส่ตีเฆี่ยนมันก็พอ
สวยจังเลย
งั้นฉันสวมให้เธอ
ดูสิ นั่นใครที่อยู่กับคุณครูเอมิลี่
- เธอว่าใช่ครูผู้ปกครองคนใหม่หรือเปล่า - คุณครูลูซี่
ฉันว่าต้องใช่แน่ๆ
เราไม่มีครูผู้ปกครองมานานมากแล้ว
อาร์เธอร์ อาร์เธอร์
รับนะ ทอมมี่
ทำไมทอมมี่ไม่ไปเอาลูกบอลล่ะจ๊ะ
คุณครูลูซี่ถามว่าอะไรนะคะ
ทำไมทอมมี่ไม่ไปเก็บลูกบอลล่ะจ๊ะ
มันกระดอนข้ามรั้วออกไป ไม่น่าจะไกลจากเขามากนักครูว่า
รั้วกั้นเขตแดนของเฮลแชม
เราไม่ออกไปนอกเขตค่ะ คุณครูลูซี่
มันอันตรายเกินไป
อันตรายเหรอ
เคยมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งทะเลาะกับเพื่อนๆ ของเขา
แล้วก็วิ่งออกไปนอกเขตโรงเรียน
อีกสองวันให้หลังมีคนไปเจอเขาถูกรัดตรึงไว้กับต้นไม้
มือและเท้าถูกตัดทิ้งด้วยค่ะ
ตายสนิท
และยังมีเด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่งปีนข้ามรั้วออกไป
ตรงรั้วประตูใหญ่
และพอเธออยากกลับเข้ามา ก็ไม่มีใครอนุญาตให้เธอเข้า
เธอก็เลยหิวตายอยู่ข้างนอกนั่น
ตรงรั้วประตูเลยค่ะ
- ใครเล่าเรื่องพรรค์นี้ให้หนูๆ ฟังจ๊ะ - เขาก็รู้กันทั้งนั้นแหละค่ะ
- แล้วพวกหนูรู้ได้ยังไงว่าเป็นเรื่องจริง - จริงแน่นอนค่ะ
จะมีใครที่ไหนสร้างเรื่องน่ากลัวๆ อย่างนี้ขึ้นมา
ทอมมี่ เธอทำอะไรอยู่น่ะ
วาดรูปอะไรเนี่ย
ฉันว่าต้องเป็นรูปหมาแน่ๆ รูปหมาใช่ไหม ทอมมี่
ไม่ใช่รูปหมาหรอก ดวงตาของมันเล็กเกิน
ฉันว่าต้องเป็นหนูมากกว่า
- ถูกต้อง ใช่แล้วทอมมี่วาดภาพหนู - ยังวาดไม่เสร็จ
เออ จริง นายยังไม่ได้วาดหนวด
เธอว่าภาพหนูของทอมมี่ จะได้รับคัดเลือกไปวางที่หอศิลป์ไหม
มันไม่ใช่หนู
รูปช้างต่างหาก
เด็กๆ กลับไปวาดรูปต่อได้แล้ว
เขาใส่เสื้อโปโลตัวโปรดด้วย
เขาไม่สงสัยอะไรเลยจริงๆ
ดูเหมือนไม่มีใครเอานายเลย ทอมมี่
เขาทำอะไรของเขาเนี่ย
ความผิดของเขาเองแท้ๆ
นี่ถ้าเขารู้จักทำตัวเจ๋งๆ หน่อย ก็จะไม่มีใครกล้าแกล้งเขาหรอก
- ฉันเกลียดพวกนายทุกคน - แคธ... ไม่เอา อย่าไป
เธอไม่ควรจะ...
แคธี่ เอช
ไปทำอะไรมาถึงเป็นรอยแบบนี้
หนูจำไม่ได้ค่ะ
หมอคะ
ไม่เป็นอะไรหรอก ช้ำนิดเดียว
สวัสดีจ้ะ
แคธี่ แคธี่ เอชค่ะ
จ้ะ แคธี่
เข้ามาสิ
มีอะไรให้ครูช่วยจ๊ะ
คือว่า
หนูสงสัยในสิ่งที่ครูพูดกับทอมมี่
ตอนอยู่นอกสนามนะค่ะ
อ๋อ จ้ะ
ครูพูดว่าอะไรน้า
จำได้ว่าครูพยายามกล่อมให้เขาใจเย็นลง
เพราะเหมือนเขาอารมณ์เสียอยู่
เขาบอกครูว่าเขาถูกล้อเรื่อง เล่นกีฬากับงานศิลปะอยู่บ่อยๆ
ครูเลยบอกเขาว่าไม่ต้องไปหงุดหงิดกับเรื่องพวกนี้
เด็กคนอื่นๆ แหย่เขา เพราะอยากเห็นเขาโกรธโวยวาย
และถ้าเกิดว่าเขาไม่เก่ง ด้านกีฬาหรือศิลปะแล้วล่ะก็
มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่
ไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร
ขอบคุณค่ะ
แคธี่
- เธอไม่ไปนั่งกับพวกผู้หญิงเหรอ - ฉันเพิ่งดูชัดๆ เต็มตา
และแน่ใจว่า ฉันไม่ได้นั่งอยู่กับพวกผู้หญิงชัวร์
ฉันนั่งอยู่กับเธอนี่ไง
ฉันอยากบอกเธอว่า
ฉันขอโทษด้วยนะ
ไม่ได้ตั้งใจทำเธอเจ็บ
ฉันไม่เคยคิดทำร้ายผู้หญิงเลย
โดยเฉพาะเธอ
มันเป็นแค่อุบัติเหตุเท่านั้นเอง
ทอมมี่ กินผักให้หมดด้วยจ้ะ
ฉันจะไม่โมโหแบบนั้นอีกแล้ว
เพราะว่าสิ่งที่คุณครูลูซี่บอกเธอ เรื่องความคิดสร้างสรรค์เหรอ
- เธอรู้เรื่องนั้นได้ยังไง - ก็สอดรู้สอดเห็นไง
เธอคงไม่ได้หมายความว่า ความคิดสร้างสรรค์ไม่สำคัญหรอกว่าไหม
ฉันหมายถึง แล้วหอศิลป์ล่ะ
ถ้าความคิดสร้างสรรค์ไม่ใช่สิ่งสำคัญ แล้วจะมีหอศิลป์ไว้ทำไมล่ะ
ไม่รู้สิ
...โดยการยกหลังของเธอให้งอขึ้น หรืออาจจะใช้หมอนหนุนช่วย
ผู้หญิงสามารถจัดวางตัวเอง...
- อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณผู้หญิง - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
รับอะไรดีคะ
ฉันขอชาใส่นมและน้ำตาลค่ะ
ชาแก้วเดียวนะคะ
ทอมมี่
ขอชาหนึ่งแก้วใส่นมและน้ำตาลด้วยครับ
ไม่ไหว ทอมมี่
ครูอยากได้ยินเธอสั่งเครื่องดื่มที่เธอชอบ
อย่าเอาแต่พูดตามที่เธอได้ยินคนอื่นสั่ง
มีเครื่องดื่มอื่นอะไรบ้างที่มีขายในร้านกาแฟ
น้ำเปล่าครับ
- มีกาแฟ - กาแฟครับ
กาแฟก็กาแฟ
ขอกาแฟใส่นมและน้ำตาลแก้วหนึ่งครับ
ขอบใจนะ
ฉันว่าลอร่าชอบอาร์เธอร์
สาวๆ ไม่ว่าคนไหนก็ชอบอาร์เธอร์ทั้งนั้น ว่าไหม
คงงั้นมั้ง
แต่เธอไม่ชอบเขา
เขาไม่ใช่สเป็คฉัน
ฉันว่าลอร์ร่ากับอาเธอร์ต้องเป็น คู่แรกของรุ่นที่มีเซ็กส์กัน
เพราะถ้าอาเธอร์อยากมี ลอร่าห์ก็คงยอมเขา
ฉันก็คิดว่ายังงั้น
ทอมมี่เปลี่ยนไป
เปลี่ยนไปยังไง
ก็เปลี่ยนไป
แค่นั้นแหละ
แล้วภาพนี้ล่ะ แมดเดลลีน เคนเป็นคนวาด
ภาพนี้แสดงให้เห็นมากกว่า ความสามารถด้านเทคนิค
มันบ่งให้เห็นถึงความคิดส่วนลึกในตัวเด็ก
ซึ่งเป็นแบบนี้เปี๊ยบ ที่มาเรีย-คลอด์ต้องการไปวางที่หอศิลป์
ใช่ ฉันเห็นด้วยค่ะ
เอาสองภาพนี้ไว้ด้วยกัน
มาดาม กำลังมา
อรุณสวัสดิ์เด็กๆ
สวัสดีค่ะ คุณครูเอมิลี่
มีหลายเรื่องที่จะแจ้งให้ทราบวันนี้
เรื่องแรกคือมิตรรักของพวกเรา มาดามมาเรีย-คลอด์อยู่ที่นี่กับพวกเรา
เธอมาชมงานศิลปะ และบทกวีของพวกเธออย่างถี่ถ้วนเช่นทุกครั้ง
และจะเลือกผลงานที่ยอดเยี่ยมที่สุด เพื่อไปวางแสดงในหอศิลป์ของเธอ
พวกเราจะให้การเคารพนบนอบ
และดูแลต้อนรับเธออย่างสมเกียรติ
เรื่องที่สองที่จะแจ้งให้ทราบ เป็นข่าวดีสำหรับนักเรียนทุกๆ คน
ที่ได้มุมานะเก็บสะสมเหรียญมาโดยตลอด
หลังเสร็จเรียนในวันพรุ่งนี้ จะมีการจัดจำหน่าย
ของจะถูกจัดส่งถึงที่นี่ตอนเช้า
และคนขับรถตู้ได้แจ้งให้ครูทราบว่า
ในกล่องพวกนั้นจะมีของมากมาย
มีของเยอะแยะจริงๆ หรือคะ
ใช่สิ สาวน้อย เยอะแยะเลย
เฮ้
เธอไม่ไปซื้อเหรอ
ถ้าเธอใช้เหรียญไปหมดแล้ว เอาเหรียญฉันไปซื้อก็ได้นะ
ฉันยังมีเหรียญอยู่ แค่รอให้ คนต่อแถวซื้อสั้นลงก่อน
ฉันคิดว่าคงยังเหลือของดีๆ ไว้บ้าง
เป็นอะไรไป แคธ
ถึงจะไม่มีของดีๆ เหลือถึงเธอแล้วก็ไม่สำคัญอะไร
เพราะฉันซื้อนี่มาให้เธอ
จูดี้ บริดจ์วอเตอร์ บทเพลงยามมืด
เทปเพลง
ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าเพลงเพราะไหม
ขอบใจนะ
ปัญหามีอยู่ว่า
พวกหนูถูกสอนและถูกปิดบัง
นั่นคือสิ่งที่ครูเห็นตลอดระยะเวลาที่ครูอยู่ที่นี่
พวกหนูถูกสอน
แต่ไม่มีใครสักคนที่เข้าใจอย่างถ่องแท้
ดังนั้นครูเลยตัดสินใจที่จะพูดกับพวกหนู ในแบบที่ฟังแล้วเข้าใจได้ชัดเจน
พวกหนูรู้ไหมว่าพอเด็กโตขึ้นแล้วจะเป็นยังไง
ไม่หรอก เพราะว่าไม่มีใครล่วงรู้
เด็กๆ ที่โตแล้วอาจจะไปเป็นนักแสดง
ย้ายไปอยู่อเมริกา
หรือไม่ก็ทำงานในซูเปอร์มาร์เก็ต
หรือไม่ก็สอนหนังสือตามโรงเรียนต่างๆ
พวกเขาอาจไปเป็นนักกีฬาก็ได้ หรือคนคุมรถบัส หรือไม่ก็นักแข่งรถ
พวกเขาเป็นได้แทบทุกอย่าง
แต่กับพวกหนู เรารู้ดี
จะไม่มีใครได้ย้ายไปอยู่อเมริกา
ไม่มีคนไหนได้ไปทำงานในซูเปอร์มาร์เก็ต
ไม่มีใครได้ทำอะไรทั้งสิ้นนอกจากใช้ชีวิต
ที่ถูกกำหนดเอาไว้ให้พวกหนูแล้ว
พวกหนูจะโตเป็นผู้ใหญ่
แต่ก็แค่ช่วงสั้นๆ เท่านั้น
ก่อนที่พวกหนูจะแก่ชรา
ก่อนที่พวกหนูจะย่างเข้าสู่วัยกลางคนเสียด้วยซ้ำ
พวกหนูก็ต้องเริ่มบริจาคอวัยวะสำคัญของร่างกาย
นั่นคือจุดประสงค์ที่พวกหนูถูกสร้างขึ้นมา
และบางที การบริจาคครั้งที่สามหรือสี่
ชีวิตอันแสนสั้นของพวกหนูก็คงปิดฉากลง
พวกหนูต้องรู้ว่าตัวเองเป็นใครและเป็นอะไร
มันเป็นหนทางเดียวที่พวกหนู จะได้ดำเนินชีวิตที่ไม่เลวร้ายเกินไปนัก
มีเรื่องเดียวที่จะประกาศวันนี้
คุณครูลูซี่
ซึ่งเคยเป็นครูผู้ปกครองของนักเรียนปีสี่
ไม่ได้สอนที่เฮลแชมอีกต่อไปแล้ว
เราจะจัดหาครูผู้ปกครองคนใหม่แทนและในช่วงนี้
คุณครูเจอร์รัลดีนและครูเอง จะแบ่งกันดูแลชั้นเรียนของครูลูซี่
มันยาก ใช่ไหม
ที่จะก้าวต่อไปสู้กับการบ่อนทำลายซึ่งๆ หน้า
ชัดเจนว่า มีกลุ่มผู้ไม่หวังดีจ้องทำลายล้างพวกเรา
และพวกเรารู้ดีว่าคนที่ไม่หวังดี จมอยู่กับความคิดเก่าๆ ไร้ซึ่งวิสัยทัศน์
ผู้ไม่หวังดีมีแต่ความคิดที่ถูกพันธนาการ
ด้วยค่านิยมที่เลื่อนลอย
แต่ครูไม่มีวันสะทกสะท้าน
ไม่มีวันสะทกสะท้าน
เฮลแชมก็เช่นกัน
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไม หลังจากที่รูธแกล้งทอมมี่ไว้เยอะ
แล้วรูธถึงตัดสินใจว่า ทอมมี่เป็นผู้ชายที่เธอชอบมากกว่าใครๆ
เขาว่ากันว่าสาวๆ มักจะทำตัวร้ายๆ กับผู้ชายที่เธอชอบ
ซึ่งบางทีรูธอาจชอบทอมมี่มาโดยตลอด
บางทีฉันควรที่จะแกล้งเขาบ้าง
ฉันก็ได้แต่หวังลมๆ แล้งๆ ว่าสักวันเขาจะเลิกกัน
เหมือนความรักแบบป๊อบปี้เลิฟคู่อื่นๆ ในโรงเรียน
พวกเขายังรักกันดี
เดอะ คอทเทจส์ ปี 1985
เราถูกย้ายออกจากเฮลแชมตอนอายุ 18 ปี
และถูกส่งตัวไปอยู่ ในชุมชนพักอาศัยต่างๆ รอบๆ เมือง
เพื่อรอเวลาที่พวกเราจะโตพอ สำหรับการเริ่มบริจาคอวัยวะ
ทอมมี่ รูธและตัวฉัน
ถูกส่งไปอยู่ที่หมู่บ้านหนึ่งซึ่งเรียกว่าเดอะ คอทเทจส์
ระหว่างที่เราพักอยู่ที่นั่นเรารู้มาว่า
พวกเราบางคนจะได้รับอนุญาต ให้อาสาสมัครเป็นผู้ดูแลได้
แต่นอกเหนือจากนั้นแล้ว เราถูกปล่อยไปตามยถากรรม
เรายังได้รับอนุญาตให้ไปเที่ยว นอกเมืองแบบเช้าไปเย็นกลับได้อีกด้วย
เดอะ คอทเทจส์ยังเป็นที่แรกที่พวกเราได้พบปะ
กับคนอื่นๆ ซึ่งไม่ได้เติบโตมาในเฮลแชม
หลายคนมาจากไวท์ แมนชั่น
โอ๊คฮิลล์ มอร์นิ่งเดล และสถานเลี้ยงดูอื่นๆ ที่ฉันไม่เคยรู้จัก
ทุกคนดูฉลาดเฉลียวและเจนโลกกว่าพวกเรามากนัก
ร็อดนี่ย์และคริสซี่ย์ฉลาดกว่าใครเพื่อน
พวกเขาอยู่ที่เดอะ คอทเทจส์มาปีกว่าแล้ว
และอีกไม่นานคงต้องย้ายไปอยู่ที่ศูนย์เตรียมความพร้อม
ริคกี้ พูดอะไรไม่เห็นรู้เรื่องเลย
แหม ฉันอธิบายให้ฟังเอง
เขาพูดถึงดวงตาสีฟ้า ผมสีบลอนด์ มีลักยิ้มน่ารักตอนเขายิ้ม
และกล้ามแขนบึกบึน ที่กระเทาะเปลือกวอลนัทแตกได้
เจนนิเฟอร์ อย่ามาเพ้อ ฉันเห็นเธออยู่กับเขา
เจนและริคกี้นั่งอยู่บนต้นไม้ จอ-อู-บอ-จูบ
ก็พูดกันไป
เราไม่ได้อยู่บนต้นไม้สักกะหน่อย
เฮ้
เธอจะไปไหน
ว่าจะไปเดินเล่นน่ะ
อยากอยู่คนเดียวตามลำพังเหรอ
ฉันไม่ได้พูดสักหน่อยว่า ฉันจะสมัครเป็นผู้ดูแล
แค่หลายๆ คนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ฉันน่าจะเป็นได้ดี
แต่ลอร์ร่าเที่ยวไปโพนทะนาว่า
ฉันพร่ำพูดว่าฉันนี่แหละ มีหวังจะได้รับเลือกมากที่สุด
- ซึ่งมันไม่จริงเลย - ไม่จริงเลย
ขอบใจนะ
ไปเอาจานมาเพิ่มก่อน
มีอะไรเหลือไว้ให้พวกเราทานไหม
ไม่รู้สิ
ไม่เหลือแล้วมั้ง
รูธ ทำไมทำแบบนั้น ที่เธอไปบีบไหล่ทอมมี่
- ฉันสัมผัสตัวทอมมี่ไม่ได้รึยังไง - วิธีที่เธอสัมผัสเขาต่างหาก
เธอรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร ถอดแบบละครโทรทัศน์ออกมาเป๊ะ
- ไม่ใช่สักหน่อย... - อย่ามาบอกฉันว่า "ไม่ใช่"
กิริยาท่าทางเหล่านั้น ไม่ใช่อาการ ที่คนเขาทำกันในชีวิตจริง
ถ้านั่นคือสิ่งที่เธอคิด
แล้วไงล่ะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตเลย คนอื่นๆ ก็ทำกัน
คนอื่นที่เธอหมายถึงคือคริสซี่ย์กับร็อด
อ๋อ แคธี่
เรื่องนี้ใช่ไหม
มันคงแย่มากๆ สำหรับเธอ ที่ต้องอยู่กับคนที่มีคู่ทั้งนั้น
ฉันไม่ได้พูดเรื่องนั้นสักหน่อย แค่คิดว่ามันไม่เข้าท่าน่ะ
เธอเลียนแบบเขาสองคน และพวกเขาก็เลียนแบบจากในละครมาอีกที
ฉันพูดแทงใจดำเธอ ใช่ไหมล่ะ
เธอขัดหูขัดตาที่ทอมมี่กับฉัน สนิทกับคริสซี่ย์และร็อด
ในขณะที่เธอแทบไม่พูดไม่จากับใคร
ไม่เกี่ยวเลย
ไม่เกี่ยว "งั้นเหรอ"
ขอบคุณค่ะ คุณเคฟเฟอร์ส
หวัดดี ทอมมี่
หวัดดี แคธ
จะเข้าก็เข้ามา อย่าไปยืนลับๆ ล่อๆ อยู่ที่ประตู มาร่วมวงกัน
ไม่ยักกะรู้ว่าเธอชอบของพวกนี้
ฉันดูเสร็จเมื่อไหร่ ก็เชิญเอาไปดูได้ตามสบายนะ
ไม่ล่ะ ก็แค่เรื่องเอ็กซ์ๆ เซ็กส์ๆ
ฉันว่าฉันดูครบทุกหน้าแล้วล่ะ
แคธ เธอกำลังค้นหาอะไร
หมายความว่าไง ฉันก็แค่ดูภาพอุจาดลามกพวกนี้
- ให้เกิดอารมณ์เหรอ - จะว่างั้นก็ได้ คงใช่
ถ้าดูเพื่อให้เกิดอารมณ์ เธอคงไม่ดูพลิกๆ เร็วๆ แบบนั้นหรอก
เธอต้องจ้องภาพแต่ละภาพช้าๆ นานๆ
ไม่เกิดอารมณ์หรอกถ้าดูแบบพลิกๆ ผ่านๆ น่ะ
รู้ได้ไงว่าอะไรกระตุ้นอารมณ์ผู้หญิงได้
แคธ เธอไม่ได้อยากมีอารงอารมณ์อะไรหรอก
เอาไปให้รูธเลยไป๊ ดูสิว่าจะเร้าอารมณ์เธอมั้ย
ไง
หวัดดี
ฉันคาดว่าเธอคงได้ยินเรื่องที่ร็อดกับคริสซี่ย์พูดแล้ว
ไม่เห็นได้ยินอะไรเลย
คือร็อดกับคริสซี่ย์
กำลังคิดเรื่องจะสมัครเป็นผู้ดูแล
- พวกเขาเลยไปหัดขับรถ - ก็ดีนี่
อาทิตย์ที่แล้ว พวกเขาเข้าไปในเมือง ที่อยู่แถวชายัฝ่งนอร์โฟล์ค
และพวกเขาเห็นคนคนหนึ่ง
คนเเบบไหนเหรอ
ผู้หญิง
ทำงานอยู่ในออฟฟิศ
เเละ...
เล่ามาสิ รูธ
แต่พวกเขาคิดว่าผู้หญิงคนนี้ อาจเป็นสายพันธุ์ต้นแบบ
สำหรับฉัน
- พวกเขาเจอสายพันธุ์ต้นแบบของเธอเหรอ - พวกเขาก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่หรอก
แต่ร็อดนี่ย์พูดว่าหน้าตา เหมือนกันอย่างกับแกะจนน่าตกใจ
- โอ้ พระเจ้า รูธ - ฉันก็ตื่นเต้น
พวกเขาอยากขับรถพาฉันไปที่นั่น จะได้เห็นกับตาตัวเอง
ทอมมี่จะไปด้วยแต่...
เธออยากให้ฉันไปด้วยไหม
ไปสิ รูธ
พวกเธอมีประสบการณ์ กับสังคมข้างนอกมากน้อยแค่ไหน
- ก็เยอะอยู่ - พวกเราไม่มีเลย
เราสวมบทบาทสมมติเยอะจะตายไปตอนอยู่ที่เฮลแชม
นั่นไม่นับ
โอเค ไม่ต้องกลัวนะ
อย่ากลัว ไม่มีอะไรหรอก
เราไม่ได้กลัวสักหน่อย
ดีแล้ว
ผมขอไส้กรอก ไข่ดาวและมันฝรั่งทอด
- ขอไส้กรอก ไข่ดาวและมันฝรั่งทอด - เอาเหมือนกัน
ขอไส้กรอก ไข่ดาว และมันฝรั่งทอดด้วยคนค่ะ
งั้นฉันคงต้องสั่งเหมือนๆ กัน ไส้กรอก ไข่ดาวและมันฝรั่งทอดค่ะ
ไส้กรอก ไข่ดาวและมันฝรั่งทอดห้าที่ รับน้ำดื่มอะไรดีคะ
ขอโค้กห้าแก้วแล้วกันครับ
มันอร่อยดี อร่อยจริงๆ
- อะไรเหรอ - โทษที
มีอย่างหนึ่งที่ฉันอยากคุยกับพวกเธอมากๆ
แต่ตอนอยู่ที่เดอะ คอทเทจส์ พูดไม่ได้
กำแพงมีหู ประตูมีช่อง
คืองี้
มีคนบอกว่าศิษย์เก่าเฮลแชม
ขออภิสิทธิ์ในการยืดเวลาได้สำเร็จ
ศิษย์เก่าเฮลแชมพวกนั้น
สามารถเลื่อนเวลาการบริจาคอวัยวะ ครั้งแรกออกไปได้ถึงสาม
หรือสี่ปี
ตราบเท่าที่พวกเขามีคุณสมบัติครบถ้วน
คือผู้ชายคนหนึ่งและผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ตกหลุมรักกันและกัน
อยู่ในห้วงภวังค์แห่งรัก และเป็นรักแท้ที่พิสูจน์ได้
ถ้าเป็นอย่างนั้น พวกเขาจะได้รับอนุมัติ ให้อยู่ด้วยกันสักสองสามปี
ก่อนที่พวกเขาต้องอุทิศตน
เธอไปได้ยินมาจากที่ไหน
สมัยที่พวกเราอยู่ที่ไวท์แมนชั่น
คนที่นั่นมักพูดถึงคู่รักที่เฮลแชมคู่นี้
ไม่กี่อาทิตย์ก่อนที่ชายผู้นี้จะสละอวัยวะ
เขาไปพบคนคนหนึ่ง ยื่นใบสมัคร และทุกอย่างก็ถูกจัดการเรียบร้อย
ฉันคิดว่าพวกเธอรู้เรื่องพวกนี้ดี
เป็นศิษย์เก่าเฮลแชม เธอก็ต้องรู้ว่าเขาทำยังไงกัน
ต้องไปพบใคร
ใครที่เราสองคนต้องไปคุยด้วย ถ้าเราอยากยื่นใบสมัคร
ด้วยความสัตย์จริง ฉันไม่รู้เลยว่า เธอพูดถึงเรื่องอะไรอยู่
ไม่เอาน่า
จะให้เชื่อว่าไม่รู้งั้นเหรอ ใครๆ ก็รู้ว่าเฮลแชมพิเศษแค่ไหน
มันอะไรยังไง
ทำไมไม่บอกกันบ้าง
มีหลายเรื่องที่เล่ากันต่อๆ มาที่เฮลแชม
หลายเรื่องที่กลายเป็นแค่เรื่องโกหก
น่าจะตรงนี้แหละ
ใช่แล้ว
ที่นี่แหละ
พระเจ้า ต้องเป็นเธอแน่ๆ
ใช่แล้ว เธอจริงๆ ด้วย
เธอไม่ใช่สายพันธุ์ต้นแบบฉัน
- ฉันไม่ได้ถูกสำเนามาจากเธอ - ไม่ใช่
แต่ก็คล้ายกันมากๆ
หุบปากไปเลย ทอมมี่ ไม่คล้ายเลย ไม่มีอะไรเหมือนกันเลยด้วยซ้ำ
รู้อยู่แล้วว่าต้องไม่ใช่ผู้หญิงคนนี้แน่ ก่อนที่จะมาถึงที่นี่เสียอีก
ไม่มีทางเป็นผู้หญิงคนนั้นไปได้
พวกเขาไม่มีทาง สำเนาพวกเรา จากต้นแบบอย่างผู้หญิงคนนั้นหรอก
- รูธ ไม่เอาน่า - อะไร
พวกเราก็รู้อยู่เต็มอก แต่ไม่เคยพูดออกมาเท่านั้น
เราถูกทำสำเนาออกมาจากพวกเหลือเดน
ขี้ยา อีตัว ขี้เหล้า กุ๊ย
หรืออาจเป็นไอ้ขี้คุก ตราบใดที่ไม่ใช่พวกโรคจิต
ถ้าอยากเจอต้นแบบของเธอ จะให้เหมาะก็ต้องนี่เลย
เข้าไปหาในสลัม
เรามาจากที่นั่นแหละ
เฮ้
เราควรกลับกันได้แล้ว
อย่ามาบอกให้ฉันสงบสติอารมณ์
เธอไปเดินเล่นบนสะพานท่าเรือ และทิ้งฉันไว้ตรงนั้น
เธอก็รู้ว่าฉันผิดหวังเสียใจมาก
ที่นี่
คริสซี่ย์และร็อดช่างงมงายอยู่กับ เรื่องเล่าลือนี้เสียจริงๆ ว่าไหม
เรื่องการขอยืดเวลาน่ะเหรอ
ฉันกลับไปนอนคิดเรื่องนี้เมื่อคืน
และถ้าหากเรื่องเล่าลือนี้คือเรื่องจริง
มันอาจอธิบายอะไรบางอย่างได้
- อย่างเช่นอะไรล่ะ - ก็อย่าง
เรื่องหอศิลป์ เป็นต้น
เราไม่เคยรู้ถึงเหตุผลที่แท้จริงเลยว่า มีหอศิลป์ไว้ทำไม
รูปภาพ บทกวีและประติมากรรมต่างๆ บ่งบอกถึงอะไรบางอย่างเกี่ยวกับตัวเรา
นั่นคือวัตถุประสงค์ของศิลปะไม่ใช่เหรอ
ที่ว่าอะไรก็ตามที่อยู่ข้างใน มันจะเผยให้เห็นถึงจิตวิญญาณ
ก็ใช่ แล้วไงต่อ
สมมุตินะ ถ้าเรื่องที่โจษจันกันเป็นเรื่องจริง
ถ้ามีระเบียบพิเศษสำหรับ นักเรียนของเฮลแชมที่รักกันจริงๆ ล่ะก็
มันน่าจะมีวิธีการบางอย่าง
ที่พิสูจน์ได้ว่าเหล่าคู่รักพูดความจริง
ไม่ใช่แค่พูดโกหกเพื่อเลื่อนเวลาบริจาคไปวันๆ
หอศิลป์ก็อาจตั้งอยู่เพื่อเหตุนี้
ในหอศิลป์ พวกเขามีทุกอย่างที่อยากรู้เกี่ยวกับพวกเรา
ดังนั้นถ้าเราบอกว่าเราตกอยู่ในห้วงรัก
พวกเขาสามารถพินิจเข้าไปใน จิตวิญญาณของพวกเราและเห็นมัน
พวกเขาจะรู้ว่ามันคือรักแท้หรือรักหลอก
มันเป็นความคิดที่แปลกอยู่ ทอมมี่
ว่าไงนะ
เปล่า ฉันไม่ได้คิดว่ามันแปลกกว่าความคิดอื่นๆ
ครูลูซี่ได้พูดรึเปล่าว่าการสร้างงานศิลปะ เพื่อไว้ที่หอศิลป์ไม่ได้สำคัญอะไร
พูด
แต่ดูสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอสิ
เธอคิดจะไปสมัครหรือเปล่า
กับรูธน่ะ
ไม่คิด มันคงไม่สำเร็จหรอก
ทำไมล่ะ
เพราะว่า
เธอลืมไปแล้วว่าเธอมีงานศิลป์ อยู่เยอะมากในหอศิลป์ ปีแล้วปีเล่า
และถ้าฉันสมัครไป พวกเขาคงไม่มีอะไรให้พิจารณา
มันก็แค่ข่าวลือและทฤษฎี
ใช่ ฉันรู้
ทอมมี่
ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไร แคธี่
เธอคิดว่าเธอกับทอมมี่ น่าจะเป็นคู่รักที่สมกันมากกว่า
และเธอเชื่อว่ามีโอกาสที่สักวัน ฉันกับทอมมี่จะเลิกกัน
และพอวันนั้นมาถึง บางทีมันก็อาจ เปิดโอกาสให้เธอได้คบกับทอมมี่
โอกาสที่เธอจะไม่ปล่อยเขาหลุดมือไป
แต่ไม่ง่ายหรอกแคธี่
ถึงแม้ว่าทอมมี่จะชอบเธอมาก แต่ก็ชอบอย่างเพื่อน
เขาไม่เคยมองเธอเป็นอย่างอื่น
เขาบอกฉันเรื่องนิตยสารโป๊พวกนั้น
เราหัวเราะขำกันแทบตาย
เขาไม่เข้าใจว่าเธอต้องการอะไร
แต่ฉันรู้
ฉันบอกว่าขอแค่ห้านาที
ฉันต้องการสมัครเป็นผู้ดูแลค่ะ
- คุณคือคนที่ฉันต้องยื่นใบสมัครด้วยใช่ไหมคะ - ใช่
ฉันบอกว่าฉันขอสมัครค่ะ
เดี๋ยวฉันไปเอาใบสมัครมาก่อนพรุ่งนี้ และเราค่อยเริ่มขั้นตอนกัน
เมื่อวันที่รูธกับทอมมี่เลิกกันมาถึง
การอบรมเพื่อเป็นผู้ดูแลของฉันก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
ฉันก็เลยไม่ค่อยได้อยู่ที่เดอะ คอทเทจส์เท่าไหร่นัก
ฉันไม่คิดไม่ฝันเลยว่าชีวิตของพวกเรา
ซึ่งถูกร้อยสานถักทอเข้าไว้ด้วยกันอย่างแน่นหนา
จะหลุดรุ่ยออกจากกันได้รวดเร็วถึงเพียงนี้
ถ้าฉันรู้มาก่อนสักนิด บางทีฉันอาจเกาะเกี่ยวพวกเขาเอาไว้ให้แน่นเหนียว
ไม่ยอมให้กระแสที่มองไม่เห็น พัดพรากพวกเราไปจากกัน
การเตรียมพร้อม ปี 1994
ทันทีที่ฉันเริ่มทำงานดูแลผู้อุทิศตน
ฉันไม่มีเวลาคิดถึงทอมมี่หรือรูธเลย
ไปๆ มาๆ เวลาก็ผ่านไปหลายปี
ฉันคิดว่าชาตินี้คงไม่ได้เจอกับพวกเขาอีกแล้ว
ผู้ดูแลหลายๆ คนรู้สึกว่าตัวเอง ใช้ชีวิตเหมือนหุ่นยนต์ไร้ความรู้สึก
รอคอยวันที่พวกเขาหมดหน้าที่ และผันตัวเองไปเป็นผู้อุทิศตน
แต่โดยรวมแล้ว การเป็นผู้ดูแลก็เหมาะกับฉันดี
ฉันเพลิดเพลินกับการเดินทางข้ามประเทศ
ย้ายจากอีกศูนย์หนึ่งไปยังอีกศูนย์หนึ่ง โรงพยาบาลหนึ่งไปยังอีกโรงพยาบาลหนึ่ง
นี่เลย
มีช็อคโกแลตแบบเข้มข้นมาด้วย
ต้องไปไม่รู้ตั้งกี่ร้านกว่าจะเจอช็อคโกแลตนี่
ฉันคิดว่าหมอไม่ให้ฉันกินอะไรก่อนผ่าตัด
ใช่ เธอกินไม่ได้ แต่ฉันกินได้
และหลังจากผ่าตัดเสร็จแล้ว
เธอก็ดื่มเข้าไปเลยรวดเดียวหมดกล่อง
สำหรับฉัน เรื่องยากเย็นที่สุด สำหรับการเป็นผู้ดูแล
ก็คือเมื่อผู้อุทิศตนต้องจบชีวิตก่อนเวลาอันควร
ในครั้งที่สองหรือแม้กระทั่งครั้งแรกของการบริจาค
- ขอคุยอะไรหน่อยได้ไหมคะ - ได้ครับ
ใครเป็นคนผ่าตัดฮันน่าห์วันนี้คะ
ฉันไม่เคยพูดว่าฉันไม่รู้สึกรู้สาต่อการจากไป
แต่มันคือบางสิ่งที่ฉันอยู่กับมันได้
คุณคือผู้ดูแลฮันน่าห์ใช่ไหมคะ
- ผู้ดูแลฮันน่าห์ - ใช่ค่ะ
เสียใจด้วยนะคะ ไม่รู้จะพูดยังไง คือมีเหตุขัดข้องค่ะ
- อยากให้ดิฉันเซ็นต์ใบยินยอมใช่ไหมคะ - ค่ะ
คุณจะกลับแล้วเหรอคะ
เราจัดหาเตียงนอนให้คุณได้สบายมากนะคะ ถ้าคุณต้องขับรถกลับไปไกลๆ
ที่พักของฉันห่างไปไม่ถึงสองชั่วโมงหรอกค่ะ
ตื่นขึ้นที่บ้านก็ย่อมดีกว่าที่อื่นเสมอเนอะ
คุณรู้จักเธอหรือคะ
ค่ะ
เราโตมาด้วยกัน
- โอ้ - เธอเป็นยังไงบ้างคะ
คุณสนิทกันไหมคะ
เราไม่ได้เจอกันนานเกือบ 10 ปีได้แล้วค่ะ
รูธไม่ได้แข็งแรงอย่างที่พวกเราคิด ณ วันนี้
- เธอบริจาคอวัยวะแล้วสองครั้ง - ใช่ค่ะ
- คุณคิดว่าเธอคงไม่รอดในครั้งที่สาม - ฉันว่าเธอคงไม่อยากรอดหรอกค่ะ
และอย่างที่เรารู้กัน เมื่อไหร่ก็ตาม ที่พวกเขาอยากจบชีวิต ก็ไม่รอดสักราย
แคธี่
ฉันได้ยินเรื่องเธอมาตลอดหลายปีผ่านมานี่
และเรื่องทอมมี่ด้วย
ได้ยินว่ายังไงบ้างเรื่องทอมมี่
ได้ยินว่าเขาบริจาคอวัยวะได้สองครั้งแล้วเหมือนกัน
และเขาก็ยังแข็งแรงดี
แข็งแรงกว่าใครหลายๆ คน ที่บริจาคอวัยวะเป็นครั้งแรกเสียอีก
ก็แข็งแรงมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ไม่แปลกใจหรอก
แล้วแปลกใจในตัวฉันไหม
ฉันว่าฉันดูง่อยๆ นะแคธ
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันไม่คิดอยากมีชีวิตรอดกับการบริจาคครั้งที่สาม
เธอเคยได้ยินใช่ไหม
ได้ยินเรื่องอะไร
ก็เรื่อง
บางที หลังการบริจาคครั้งที่สี่
ถึงแม้ว่าโดยเทคนิคแล้ว จะกลายเป็นร่างไร้ชีวิต
ก็ยังรู้สึกตัวได้ในบางส่วน
จากนั้นก็ค้นพบว่า ยังต้องมีการบริจาคอีก อีกมากนัก
ไม่มีศูนย์ฟื้นฟูอีกต่อไป ไม่มีผู้ดูแลอีกแล้ว
แค่คอยดูและคอยรอ
จนกระทั่งเขาถอดปลั๊กหยุดลมหายใจให้
ฉันไม่คิดว่าฉันอยากเป็นแบบนั้น
หมดวันแล้วใช่ไหม
เธอรู้ไหม มันตลกดี
ฉันเฝ้าคิดถึงเธออยู่ทุกวันสองสามเดือนที่ผ่านมานี่
หวังว่าสักวันจะได้เจอเธอ
ฉันมั่นใจนะว่าต้องได้เจอเธอ
เป็นไปไม่ได้เลยที่ฉันจะจบชีวิต โดยไม่ได้เจอเธอเป็นครั้งสุดท้าย
มันไม่ใช่ครั้งสุดท้ายหรอก รูธ
โรงพยาบาลหาเตียงให้ฉันนอนที่นี่
ฉันก็คิดเอาไว้อยู่แล้วว่าจะค้าง
ดีจัง
ฉันรู้มาตลอดว่าเธอต้องเป็นผู้ดูแลที่ดี
ผู้อุทิศตนในความดูแลของเธอโชคดี
ฉันนอนไม่หลับเมื่อคืน
และฉันคิดอะไรได้อย่าง เราควรไปเที่ยวด้วยกันสักครั้ง
ไปไหนดีล่ะ
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปไหน รู้แค่ว่าไปเที่ยวกัน
จะว่าไป
ก็มีที่หนึ่งที่ฉันคิดออกตอนนี้
เด็กผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่ชั้นอื่นพูดถึงที่นั่น
มันอยู่ใกล้ๆ ศูนย์ฟื้นฟูคิงส์ฟิลด์
เรือใช่ไหม เรือร้างที่จอดทิ้งไว้บนชายหาด
เธอเคยได้ยินเรื่องนี้ด้วยเหรอ
เคย ผู้ดูแลคนหนึ่งที่ทำงานที่นั่น
และเธอคิดว่า
ถ้าเราขับรถไปถึงที่นั่น
เราขับไปเยี่ยมทอมมี่ได้ด้วยไหม
บอกแล้วว่าฉันได้ยินเรื่องเธอมาตลอด
เคยเจอเขาไหม
- ไม่เจอเลย ตั้งแต่ออกจากเดอะ คอทเทจส์ - ฉันก็ไม่เคยเจอเหมือนกัน
- เราจะหาเขาเจอได้ยังไง - ผู้ดูแลของเขาบอกว่าเขาจะยืนรออยู่ข้างนอก
ทอมมี่อยู่นั่นไง
เธอว่าเขาจะจำพวกเราได้ไหม มองผ่านกระจกรถนี่
ไม่ นะไม่
อย่าลงไปเลย
- รูธอยู่ในรถแน่ะ - ดีจัง
ไง
หวัดดี
- หวัดดี - หวัดดี
- สบายดีไหม - สบายมาก
- ดูผมเธอสิ - เออ ใช่ ผมสั้น
ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะได้อยู่กับเธอสองคนที่นี่
รู้สึกเหมือนกลับไปอยู่เฮลแชมอีกครั้งไหม
เหมือนเวลาไม่เคยผ่านไป
- ไม่เลย - เหมือนมันหยุดอยู่กับที่ว่าไหม
มันไม่เคยผ่านไปแม้แต่น้อย แปลกจริงๆ
แปลกแต่ดี ฉันว่า
ฉันไม่คิดว่าเธอสองคนรู้ว่า เฮลแชมปิดตัวไปแล้ว
พวกโรงเรียนที่เหลืออยู่ ได้ยินว่าแน่นเหมือนฟาร์มเลี้ยงไก่
แบบเดียวกับมอร์นิ่งเดล
ฉันว่าก็พูดกันไปเกินจริง
แน่ใจนะว่าเรามาถูกทาง
ประตูล็อคไว้
ไม่มีใครเคยบอกเลยว่า
ประตูล็อค
รูธ อย่ากังวลไป เข้าได้อยู่แล้ว
เดินเข้ามาทางนี้ได้
มาเร็ว
สงสัยว่านั่นคือสภาพของเฮลแชมในตอนนี้หรือเปล่านะ
แคธ เธอได้ยินข่าวคราว ใครบ้างไหมที่เคยอยู่ที่เฮลแชม
ได้ยินมาบ้าง
ฉันรู้มาว่าอแมนด้าจบชีวิตกับการบริจาคครั้งแรก
ฉันว่าเหตุการณ์แบบนั้น เกิดขึ้นบ่อยกว่าที่พวกเรารู้เสียอีก
มีผู้ชายคนหนึ่งที่ศูนย์พักฟื้นที่ฉันอยู่
เขาหวาดกลัวว่าจะจบชีวิตในครั้งแรกของการบริจาค
แต่ก็ไม่เป็นอะไร
และเขาเพิ่งผ่านการบริจาคครั้งที่สามมาสดๆ ร้อนๆ
และเขาก็ยังแข็งแรงสบายดี
ตลกดีนะ ฉันไม่คิดว่า...
ฉันไม่คิดว่าฉันจะเป็นผู้ดูแลที่ดีได้
แต่ฉันว่าฉันเป็นผู้อุทิศตนได้ดีไม่หยอก
นั่นคือสิ่งที่เราควรเป็นใช่ไหม
ฉันอยากให้เธอยกโทษให้ฉัน
- ก็ไม่ได้หวังให้เธอยกโทษให้ - ยกโทษเรื่องอะไร
เรื่องที่ฉันกั้นขวางแยกเธอให้ห่างกับทอมมี่
เธอสองคนควรได้อยู่ด้วยกัน ฉันรู้มาโดยตลอด
รู้มานานเท่าที่ฉันจำความได้
มันไม่เกี่ยวกับเรื่องเล่าลือขอยืดเวลาอะไรนั่น
แต่มันเป็นเพราะฉันอิจฉา
เธอมีรักที่แท้จริงแต่ฉันไม่มี
และฉันไม่อยากเป็นคนที่ถูกทิ้งให้อยู่เดียวดาย
มันเป็นสิ่งเลวร้ายที่สุดที่ฉันเคยทำ
และตอนนี้ฉันอยากแก้ไขให้มันถูกต้อง
ฉันไม่รู้ว่าเธอจะแก้ไขอะไรได้ รูธ
ได้สิ
ถ้าเธอสองคนขอยืดเวลาออกไปได้
มันสายเกินไปแล้ว รูธ
สายเกินแก้ มันดูโง่เกินไปด้วยซ้ำที่จะคิดเรื่องนี้
มันยังไม่สายเกินไปหรอก ฟังนะ เธอทั้งสองคน
ฉันอยากมาเที่ยวครั้งนี้ก็เพราะ ฉันมีบางอย่างอยากให้พวกเธอ
ที่อยู่ของ มาดาม
เธอคือผู้รับสมัคร เป็นคนที่เธอสองคนต้องไปพบ
เธอไปเอาที่อยู่มาจากไหน
ยากอยู่กว่าจะได้มา แต่ฉันเฝ้าคิด ถึงสิ่งที่ฉันได้ทำมานานหลายปี
และหลายปีที่ได้พยายาม หาทาง ที่จะแก้ไขทุกอย่างให้ถูกต้อง
ฉันเริ่มวาดภาพพวกนี้ตอนอยู่ที่เดอะ คอทเทจส์
หลังจากวันที่เราไปหา คนที่อาจเป็นสายพันธุ์ต้นแบบของรูธ
ฉันคิดได้ว่าหากวันหนึ่ง ที่อยากสมัครขอยืดเวลา
ฉันคงต้องเอาอะไรบางอย่างให้พวกเขาดู
และฉันก็วาดภาพเป็นร้อยๆ ภาพหลายปีที่ผ่านมา
สวยทุกภาพเลย
จริงเหรอ
จริงสิ
ขอบใจนะ
ฉันไม่เคยให้ใครดูภาพพวกนี้เลย จนกระทั่งเดี๋ยวนี้
ภาพเหล่านี้เป็นความลับของฉัน
เหมือนเธอกับนิตยสารโป๊พวกนั้น
ยังจำได้อีกเหรอ
ขึ้นใจเลย
รูธบอกฉันว่า เธอไม่เข้าใจว่าฉันต้องการอะไร
รูธต่างหากที่เป็นคนไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอทำ
รูธคิดว่าเธอดูภาพลามกพวกนั้น
เพื่อจะรู้และเข้าใจเรื่องเซ็กส์
และเพื่อค้นพบว่า อะไรที่ขาดหายไปจากชีวิตของเธอ ประมาณนั้น
ฉันสิรู้
ฉันรู้ว่าเธอมองหาสายพันธุ์ต้นแบบของเธอ
ฉันเคยเกิดอารมณ์พลุ่งพล่าน อยากมีเซ็กส์เหมือนกันบางที
และบางครั้งความรู้สึกนั้นก็รุนแรงเกินต้านทาน
จนฉันคิดว่าฉันหลับนอนกับใครก็ได้
ฉันเลยคิดไปว่า อารมณ์นี้บอกอะไรบางอย่างกับฉัน
ลักษณะของคนคนหนึ่ง ที่ฉันถูกสำเนาพันธุกรรมมาจากเขา
ฟังดูปัญญาอ่อน
แต่ฉันก็เดาเอาว่านิตยสารคงเป็น ที่ที่ฉันน่าจะหาเธอคนนั้นพบ
รู้ใช่ไหมว่าอารมณ์เซ็กส์เป็นเรื่องธรรมชาติ
รู้ใช่ไหมว่าใครๆ ก็มีอารมณ์แบบนั้น ตอนนี้รู้แล้วนะ รู้ไหม
"จากบาสราห์เราแล่นเรือมา
"วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า บนผืนท้องทะเล
"ไปยังเกาะหนึ่งสู่อีกเกาะหนึ่ง จากดินแดนหนึ่งสู่อีกแผ่นดินหนึ่ง
"ขายหรือไม่ก็แลกเปลี่ยนสินค้ากัน
"วันหนึ่ง หลังการแล่นเรือมาเป็นอาทิตย์ๆ เห็นแต่เพียงขอบฟ้าจรดแผ่นน้ำ
"เราเห็นเกาะกลางทะเลเต็มไปด้วยต้นไม้ใบหญ้า
"ซึ่งดูคล้ายเหลือเกินกับสวนแห่งอีเดน
"กัปตันเรือหันหัวเรือมุ่งหน้าสู่ดินแดนแสนเสน่ห์แห่งนี้
"และเมื่อสมอเรือถูกปล่อยคว้างจมน้ำลง บันไดก็ถูกหย่อนต่ำแตะผืนน้ำ
"เพื่ออำนวยให้ผู้โดยสารเดินทางขึ้นัฝ่ง"
อย่าเพิ่งหยุดอ่าน
รูธหาข้อมูลได้ถูกต้องทุกอย่าง ถนนก็ถูก ประตูก็ใช่
เราต้องเลือกให้ได้ก่อนว่าจะเอารูปไหนดี
เอารูปที่สวยที่สุด สักหกหรือเจ็ดรูปก็พอ
- เธอต้องช่วยฉันเลือก - ได้สิ
เราก็แค่ไปที่นั่น
อาทิตย์หน้า
ฉันจะพาเธอไปตรวจแล็บ อนุมัติให้เธอออกนอกพื้นที่ได้ทั้งวัน
และเราจะไปหา มาดาม กันตอนขากลับ
เราตกลงว่าจะทำ
ฉันคิดว่าเธอควรได้รู้
เธอจะสมัครใช่ไหม
ใช่
ดีแล้ว
มาดาม คะ
ขอโทษนะคะ
เราไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณตกใจ
เราเคยเรียนที่เฮลแชม
ฉันชื่อแคธี่ และนี่ทอมมี่ค่ะ
เราไม่ได้มาทำให้คุณเดือดร้อนหรอกค่ะ
- มาจากเฮลแชมใช่ไหม - เราแค่มาคุยกับคุณนะครับ
และผมมีอะไรจะให้คุณด้วยครับ
บางอย่างที่คุณอาจจะอยากได้ ไปไว้ที่หอศิลป์ของคุณนะครับ
เชิญเข้ามาข้างในก่อนสิ
รออยู่ที่นี่ก่อนนะ
ดูภาพนี้สิ เฮลแชม
แคธี่นี่ภาพเฮลแชม
เหมือนที่ฉันจำได้ไม่มีผิด
นั่งสิจ้ะ
ว่าไง...
เรารักกันครับ
เป็นรักแท้ พิสูจน์ได้
พิสูจน์ได้ ฉันเข้าใจจ้ะ
ว่ามาสิ
คือ
เราเคยได้ยินเรื่องการขอยืดเวลา
และเรารู้แล้วถึง เจตนารมณ์ของการมีหอศิลป์
แล้วเจตนารมณ์ที่ว่าคืออะไรล่ะ บอกฉันหน่อยสิ
ก็เพื่อที่จะใช้งานศิลป์ของพวกเราจากเฮลแชม
มองผ่านเข้าไปให้เห็นถึงจิตวิญญาณพวกเรา
ซึ่งจะเป็นเครื่องพิจารณาว่า เราควรได้รับการยืดเวลาหรือไม่
แต่ปัญหาก็คือ
เมื่อก่อนนี้ผมสับสน
และไม่เคยทำงานศิลปะอย่างจริงจัง
คุณก็เลยไม่เคยเลือกงานศิลปะของผมไป
ผมรู้ครับว่า มันเป็นความผิดของผมเอง
และมันอาจสายเกินไปแล้ว
แต่วันนี้ผมนำภาพวาดบางชิ้นมาด้วย
นี่เป็นหนังสือที่รวมรวบภาพต่างๆ และ...
ยังมีภาพพวกนี้อีกครับ
บางภาพผมเพิ่งวาดเมื่อไม่นานมานี่
บางภาพก็วาดไว้หลายปีแล้ว ดังนั้นมันก็กระจัดกระจายออกไป
คุณมีงานศิลป์ของแคธหลายชิ้นอยู่แล้ว
งานศิลปะของเธอหลายชิ้นถูกเลือก ไปไว้ที่หอศิลป์หลายต่อหลายปี ไม่...
ฉันเสียใจด้วยนะ
อักอ่วนใจเสมอไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
ฉันรับหน้าที่ต่อเอง
ขอบคุณมาก จอร์จ
แคธี่ เอช และทอมมี่ ดี
ฉันจำเธอได้ทั้งสองคน
แคธี่ เด็กผู้หญิงที่ฉลาดปราดเปรื่อง และมีความคิดสร้างสรรค์
และทอมมี่ ใจกว้างเป็นแม่น้ำ และอารมณ์เดือดดาลปานพายุ
เธอต้องเข้าใจเสียก่อนว่า
เฮลแชมเคยเป็นที่สุดท้าย ที่รักษาจรรยาบรรณของการบริจาค
เราใช้งานศิลปะของพวกเธอเพื่อให้เห็นว่า พวกเธอทำอะไรได้บ้าง
เพื่อแสดงให้เห็นว่าผู้อุทิศตนวัยเยาว์คือมนุษย์
แต่เราให้คำตอบต่อคำถามที่ไม่มีใครเคยตั้ง
ถ้าเธอขอให้ผู้คนกลับไปรอรับความตาย
จากการคุกคามของมะเร็งปอด มะเร็งเต้านม โรคระบบสั่งการประสาทเสื่อมถอย
พวกเขาก็จะบอกว่าไม่มีทาง
ปีๆ หนึ่ง เคยมีสองหรือสามคู่รัก อย่างเธอสองคนมาหาเรา
เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีแล้ว
หลังจากที่ไม่มีมานาน เธอเป็นคู่แรก
ที่มาสมัครขอยืดเวลาเหรอครับ
การขอยืดเวลาไม่มีจริง ทอมมี่
ไม่มีการขอยืดเวลา และมันก็ไม่เคยมีมาแต่ไหนแต่ไร
เราไม่ได้ตั้งหอศิลป์ขึ้นเพื่อ ดูจิตวิญญาณของพวกเธอ
แต่เพื่อดูว่าพวกเธอมีจิตวิญญาณหรือไม่
เข้าใจหรือยังทีนี้
เข้าใจแล้วค่ะ
ภาพวาดของเธอสวยมากๆ
ฉันจะเก็บไว้หากเธอต้องการ
ขอบคุณนะคะที่สละเวลาคุยกับพวกเรา
สิ่งมีชีวิตผู้น่าสงสาร
ฉันเสียใจที่ช่วยอะไรเธอไม่ได้
โทษนะ หยุดรถแป๊บนึงได้ไหม ฉันอยู่ในนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว
สองอาทิตย์แล้วที่เขาจากฉันไป
ตอนนี้ถึงคราวของฉันแล้ว
อีกเดือนหนึ่งก็ถึงเวลา แห่งการบริจาคครั้งแรกของฉัน
ฉันมาที่นี่และจินตนาการไปว่าที่แห่งนี้
คือที่ที่ทุกอย่างที่ฉันสูญเสียไปตั้งแต่วัยเยาว์จะปรากฏ
ฉันบอกตัวเองว่าหากนั่นเป็นจริงได้
และถ้าฉันได้เฝ้าคอยนานพอ
ร่างเล็กๆ ก็จะปรากฎตัวขึ้น ตรงที่เส้นขอบฟ้าบรรจบกับทุ่งหญ้า
และค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งเห็นได้ชัดว่านั่นคือทอมมี่
เขาจะโบกมือให้
อาจส่งเสียงเรียกฉัน
ฉันไม่ปล่อยให้ใจฟุ้งไปกว่านั้น
ระงับทั้งความคิดและจิตใจ
เตือนตัวเองว่าโชคดีแค่ไหนแล้ว ที่ได้ใช้เวลาช่วงหนึ่งกับเขา
สิ่งที่ฉันไม่แน่ใจ
นั่นคือชีวิตของพวกเราแตกต่าง จากชีวิตของพวกคนที่เราช่วยชีวิตงั้นหรือ
เราต่างต้องตายจากไป
บางที อาจไม่มีใครในพวกเราเลยที่เข้าใจ ถึงสิ่งที่พวกเราเผชิญกับมัน
หรือรู้สึกว่ามีเวลาบนโลกนี้มากเพียงพอ
THAI